χῶρος δʼ ὅδʼ ἱερός, ὡς ἀπεικάσαι, βρύωνδάφνης, ἐλαίας, ἀμπέλου· πυκνόπτεροι δʼεἴσω κατʼ αὐτὸν εὐστομοῦσʼ ἀηδόνες·οὗ κῶλα κάμψον τοῦδʼ ἐπʼ ἀξέστου πέτρου·μακρὰν γὰρ ὡς γέροντι προὐστάλης ὁδόν.Οἰδίπουςκάθιζέ νύν με καὶ φύλασσε τὸν τυφλόν.Ἀντιγόνηχρόνου μὲν οὕνεκʼ οὐ μαθεῖν με δεῖ τόδε.Οἰδίπουςἔχεις διδάξαι δή μʼ ὅποι καθέσταμεν;Ἀντιγόνητὰς γοῦν Ἀθήνας οἶδα, τὸν δὲ χῶρον οὔ.Οἰδίπουςπᾶς γάρ τις ηὔδα τοῦτό γʼ ἡμὶν ἐμπόρων.Ἀντιγόνηἀλλʼ ὅστις ὁ τόπος ἦ μάθω μολοῦσά ποι;Οἰδίπουςναί, τέκνον, εἴπερ ἐστί γʼ ἐξοικήσιμος.Ἀντιγόνηἀλλʼ ἐστὶ μὴν οἰκητός· οἴομαι δὲ δεῖνοὐδέν· πέλας γὰρ ἄνδρα τόνδε νῷν ὁρῶ.Οἰδίπουςἦ δεῦρο προσστείχοντα κἀξορμώμενον;