ἐρείσατʼ, ὦ παῖ, πλευρὸν ἀμφιδέξιονἐμφύντε τῷ φύσαντι, κἀναπαύσατοντοῦ πρόσθʼ ἐρήμου τοῦδε δυστήνου πλάνου.καί μοι τὰ πραχθέντʼ εἴπαθʼ ὡς βράχιστʼ, ἐπεὶταῖς τηλικαῖσδε σμικρὸς ἐξαρκεῖ λόγος.Ἀντιγόνηὅδʼ ἔσθʼ ὁ σώσας· τοῦδε χρὴ κλύειν, πάτερ,οὗ κἄστι τοὔργον· τοὐμὸν ὧδʼ ἔσται βραχύ.Οἰδίπουςὦ ξεῖνε, μὴ θαύμαζε, πρὸς τὸ λιπαρὲςτέκνʼ εἰ φανέντʼ ἄελπτα μηκύνω λόγον.ἐπίσταμαι γὰρ τήνδε τὴν ἐς τάσδε μοιτέρψιν παρʼ ἄλλου μηδενὸς πεφασμένην·σὺ γάρ νιν ἐξέσωσας, οὐκ ἄλλος βροτῶν.καί σοι θεοὶ πόροιεν ὡς ἐγὼ θέλω,αὐτῷ τε καὶ γῇ τῇδʼ, ἐπεὶ τό γʼ εὐσεβὲςμόνοις παρʼ ὑμῖν ηὗρον ἀνθρώπων ἐγὼ