κλῂς ἐπὶ γλώσσᾳ βέβακεπροσπόλων Εὐμολπιδᾶν·ἔνθʼ οἶμαι τὸν ἐγρεμάχανΘησέα καὶ τὰς διστόλουςἀδμῆτας ἀδελφὰςαὐτάρκει τάχʼ ἐμμίξειν βοᾷτούσδʼ ἀνὰ χώρους·

Χορόςἤ που τὸν ἐφεσπέρουπέτρας νιφάδος πελῶσʼΟἰάτιδος εἰς νόμον,πώλοισιν ἢ ῥιμφαρμάτοιςφεύγοντες ἁμίλλαις.ἁλώσεται· δεινὸς ὁ προσχώρων Ἄρης,δεινὰ δὲ Θησειδᾶν ἀκμά.πᾶς γὰρ ἀστράπτει χαλινός,