εἷλέν μʼ· ἐπεὶ οὐδʼ ἂν ὧδʼ ἔχοντʼ, εἰ μὴ δόλῳ.νῦν δʼ ἠπάτημαι δύσμορος. τί χρή με δρᾶν;ἀλλʼ ἀπόδος, ἀλλὰ νῦν ἔτʼ ἐν σαυτῷ γενοῦ.τί φής; σιωπᾷς; οὐδέν εἰμʼ ὁ δύσμορος.ὦ σχῆμα πέτρας δίπυλον, αὖθις αὖ πάλιν