τὸν τοῦ Διὸς παῖδʼ ἀντὶ τῶνδε τῶν ὅπλων,ἃ νῦν σὺ σῴζεις, τοῦτʼ ἐπηξίωσα δρᾶν. τί φής, παῖ;τί φής; τί σιγᾷς; ποῦ ποτʼ ὤν, τέκνον, κυρεῖς;Νεοπτόλεμοςἀλγῶ πάλαι δὴ τἀπὶ σοὶ στένων κακά.Φιλοκτήτηςἀλλʼ, ὦ τέκνον, καὶ θάρσος ἴσχʼ· ὡς ἥδε μοιὀξεῖα φοιτᾷ καὶ ταχεῖʼ ἀπέρχεται.ἀλλʼ ἀντιάζω, μή με καταλίπῃς μόνον.Νεοπτόλεμοςθάρσει, μενοῦμεν.Φιλοκτήτηςἦ μενεῖς;Νεοπτόλεμοςσαφῶς φρόνει.Φιλοκτήτηςοὐ μήν σʼ ἔνορκόν γʼ ἀξιῶ θέσθαι, τέκνον.Νεοπτόλεμοςὡς οὐ θέμις γʼ ἐμοὔστι σοῦ μολεῖν ἄτερ.Φιλοκτήτηςἔμβαλλε χειρὸς πίστιν.Νεοπτόλεμοςἐμβάλλω μενεῖν.Φιλοκτήτηςἐκεῖσε νῦν μʼ, ἐκεῖσεΝεοπτόλεμοςποῖ λέγεις;ΦιλοκτήτηςἄνωΝεοπτόλεμοςτί παραφρονεῖς αὖ; τί τὸν ἄνω λεύσσεις κύκλον;Φιλοκτήτηςμέθες μέθες με.Νεοπτόλεμοςποῖ μεθῶ;