ἀπόλωλα, τέκνον· βρύκομαι, τέκνον· παπαῖ,ἀπαππαπαῖ, παπαππαπαππαπαππαπαῖ.πρὸς θεῶν, πρόχειρον εἴ τί σοι, τέκνον, πάραξίφος χεροῖν, πάταξον εἰς ἄκρον πόδα·ἀπάμησον ὡς τάχιστα· μὴ φείσῃ βίου. ἴθʼ, ὦ παῖ.Νεοπτόλεμοςτί δʼ ἔστιν οὕτω νεοχμὸν ἐξαίφνης, ὅτουτοσήνδʼ ἰυγὴν καὶ στόνον σαυτοῦ ποεῖ;Φιλοκτήτηςοἶσθʼ, ὦ τέκνον;Νεοπτόλεμοςτί δʼ ἔστιν;Φιλοκτήτηςοἶσθʼ, ὦ παῖ;Νεοπτόλεμοςτί σοί;οὐκ οἶδα.Φιλοκτήτηςπῶς οὐκ οἶσθα; παππαπαππαπαῖ.Νεοπτόλεμοςδεινόν γε τοὐπίσαγμα τοῦ νοσήματος.Φιλοκτήτηςδεινὸν γὰρ οὐδὲ ῥητόν· ἀλλʼ οἴκτιρέ με.Νεοπτόλεμοςτί δῆτα δράσω;Φιλοκτήτηςμή με ταρβήσας προδῷς·ἥκει γὰρ αὕτη διὰ χρόνου πλάνοις ἴσωςὡς ἐξεπλήσθη.Νεοπτόλεμοςἰὼ ἰὼ δύστηνε σύ,