οὐδέ τινʼ ἐγχώρων κακογείτονα,παρʼ ᾧ στόνον ἀντίτυπον βαρυβρῶτʼ ἀποκλαύσειεν αἱματηρόν·ὃς τὰν θερμοτάταν αἱμάδα κηκιομέναν ἑλκέωνἐνθήρου ποδὸς ἠπίοισιφύλλοις κατευνάσειεν, εἴ τις ἐμπέσοι,φορβάδος ἐκ γαίας ἑλών·εἷρπε γὰρ ἄλλοτʼ ἀλλαχᾷτότʼ ἂν εἰλυόμενοςπαῖς ἄτερ ὡς φίλας τιθήνας ὅθεν εὐμάρειʼ ὑπάρ-χοι πόρου, ἁνίκʼ ἐξανείη δακέθυμος ἄτα·

Χορόςοὐ φορβὰν ἱερᾶς γᾶς σπόρον, οὐκ ἄλλωναἴρων τῶν νεμόμεσθʼ ἀνέρες ἀλφησταί,πλὴν ἐξ ὠκυβόλων εἴ ποτε τόξωνπτανοῖς ἰοῖς ἀνύσειε γαστρὶ φορβάν.ὦ μελέα ψυχά,ὃς μηδʼ οἰνοχύτου πώματος ἥσθη δεκέτει χρόνῳ,λεύσσων δʼ ὅπου γνοίη στατὸν εἰς ὕδωρ,ἀεὶ προσενώμα.

Χορόςνῦν δʼ ἀνδρῶν ἀγαθῶν παιδὸς ὑπαντήσαςεὐδαίμων ἀνύσει καὶ μέγας ἐκ κείνων·