τί τοῦθʼ ὃ μὴ νεώς γε τῆς ἐμῆς ἔπι;Φιλοκτήτηςφύλλον τί μοι πάρεστιν, ᾧ μάλιστʼ ἀεὶκοιμῶ τόδʼ ἕλκος, ὥστε πραΰνειν πάνυ.Νεοπτόλεμοςἀλλʼ ἔκφερʼ αὐτό. τί γὰρ ἔτʼ ἄλλʼ ἐρᾷς λαβεῖν;Φιλοκτήτηςεἴ μοί τι τόξων τῶνδʼ ἀπημελημένονπαρερρύηκεν, ὡς λίπω μή τῳ λαβεῖν.Νεοπτόλεμοςἦ ταῦτα γὰρ τὰ κλεινὰ τόξʼ ἃ νῦν ἔχεις;Φιλοκτήτηςταῦτʼ, οὐ γὰρ ἄλλʼ ἔστʼ, ἀλλʼ ἃ βαστάζω χεροῖν.Νεοπτόλεμοςἆρʼ ἔστιν ὥστε κἀγγύθεν θέαν λαβεῖνκαὶ βαστάσαι με προσκύσαι θʼ ὥσπερ θεόν;Φιλοκτήτηςσοί γʼ, ὦ τέκνον, καὶ τοῦτο κἄλλο τῶν ἐμῶνὁποῖον ἄν σοι ξυμφέρῃ γενήσεται.Νεοπτόλεμοςκαὶ μὴν ἐρῶ γε, τὸν δʼ ἔρωθʼ οὕτως ἔχω·εἴ μοι θέμις, θέλοιμʼ ἄν· εἰ δὲ μή, πάρες.Φιλοκτήτηςὅσιά τε φωνεῖς ἔστι τʼ, ὦ τέκνον, θέμις,ὅς γʼ ἡλίου τόδʼ εἰσορᾶν ἐμοὶ φάοςμόνος δέδωκας, ὃς χθόνʼ Οἰταίαν ἰδεῖν,ὃς πατέρα πρέσβυν, ὃς φίλους, ὃς τῶν ἐμῶνἐχθρῶν μʼ ἔνερθεν ὄντʼ ἀνέστησας πέρα.θάρσει, παρέσται ταῦτά σοι καὶ θιγγάνειν