οὔκουν τάδʼ, ὦ παῖ, δεινά, τὸν Λαερτίουἔμʼ ἐλπίσαι ποτʼ ἂν λόγοισι μαλθακοῖςδεῖξαι νεὼς ἄγοντʼ ἐν Ἀργείοις μέσοις;οὔ· θᾶσσον ἂν τῆς πλεῖστον ἐχθίστης ἐμοὶκλύοιμʼ ἐχίδνης, ἥ μʼ ἔθηκεν ὧδʼ ἄπουν.ἀλλʼ ἔστʼ ἐκείνῳ πάντα λεκτά, πάντα δὲτολμητά· καὶ νῦν οἶδʼ ὁθούνεχʼ ἵξεται.ἀλλʼ, ὦ τέκνον, χωρῶμεν, ὡς ἡμᾶς πολὺπέλαγος ὁρίζῃ τῆς Ὀδυσσέως νεώς.ἴωμεν· ἥ τοι καίριος σπουδὴ πόνουλήξαντος ὕπνον κἀνάπαυλαν ἤγαγεν.Νεοπτόλεμοςοὐκοῦν ἐπειδὰν πνεῦμα τοὐκ πρῴρας ἀνῇ,τότε στελοῦμεν· νῦν γὰρ ἀντιοστατεῖ.Φιλοκτήτηςἀεὶ καλὸς πλοῦς ἔσθʼ, ὅταν φεύγῃς κακά.Νεοπτόλεμοςοὔκ, ἀλλὰ κἀκείνοισι ταῦτʼ ἐναντία.Φιλοκτήτηςοὐκ ἔστι λῃσταῖς πνεῦμʼ ἐναντιούμενον,ὅταν παρῇ κλέψαι τι χἀρπάσαι βίᾳ.Νεοπτόλεμοςἀλλʼ εἰ δοκεῖ, χωρῶμεν, ἔνδοθεν λαβὼνὅτου σε χρεία καὶ πόθος μάλιστʼ ἔχει.Φιλοκτήτηςἀλλʼ ἔστιν ὧν δεῖ, καίπερ οὐ πολλῶν ἄπο.