ἔμʼ εἰς Ἀχαιοὺς ὤμοσεν πείσας στελεῖν;πεισθήσομαι γὰρ ὧδε κἀξ Ἅιδου θανὼνπρὸς φῶς ἀνελθεῖν, ὥσπερ οὑκείνου πατήρ.Ἔμποροςοὐκ οἶδʼ ἐγὼ ταῦτʼ· ἀλλʼ ἐγὼ μὲν εἶμʼ ἐπὶναῦν, σφῷν δʼ ὅπως ἄριστα συμφέροι θεός.