κεῖνός γʼ ἐπʼ ἄλλον ἄνδρʼ ὁ Τυδέως τε παῖςἔστελλον, ἡνίκʼ ἐξανηγόμην ἐγώ.Νεοπτόλεμοςπρὸς ποῖον αὖ τόνδʼ αὐτὸς Οὑδυσσεὺς ἔπλει;Ἔμποροςἦν δή τις—ἀλλὰ τόνδε μοι πρῶτον φράσοντίς ἐστίν· ἃν λέγῃς δὲ μὴ φώνει μέγα.Νεοπτόλεμοςὅδʼ ἔσθʼ ὁ κλεινός σοι Φιλοκτήτης, ξένε.Ἔμποροςμή νύν μʼ ἔρῃ τὰ πλείονʼ, ἀλλʼ ὅσον τάχοςἔκπλει σεαυτὸν ξυλλαβὼν ἐκ τῆσδε γῆς.Φιλοκτήτηςτί φησιν, ὦ παῖ; τί με κατὰ σκότον ποτὲδιεμπολᾷ λόγοισι πρός σʼ ὁ ναυβάτης;Νεοπτόλεμοςοὐκ οἶδά πω τί φησι· δεῖ δʼ αὐτὸν λέγεινεἰς φῶς ὃ λέξει, πρὸς σὲ κἀμὲ τούσδε τε.Ἔμποροςὦ σπέρμʼ Ἀχιλλέως, μή με διαβάλῃς στρατῷλέγονθʼ ἃ μὴ δεῖ· πόλλʼ ἐγὼ κείνων ὕποδρῶν ἀντιπάσχω χρηστά θʼ, οἷʼ ἀνὴρ πένης.Νεοπτόλεμοςἐγώ εἰμʼ Ἀτρείδαις δυσμενής· οὗτος δέ μοιφίλος μέγιστος, οὕνεκʼ Ἀτρείδας στυγεῖ.δεῖ δή σʼ ἔμοιγʼ ἐλθόντα προσφιλῆ, λόγωνκρύψαι πρὸς ἡμᾶς μηδένʼ ὧν ἀκήκοας.Ἔμποροςὅρα τί ποιεῖς, παῖ.