ηὕρισκον οὐδὲν πλὴν ἀνιᾶσθαι παρόν,τούτου δὲ πολλὴν εὐμάρειαν, ὦ τέκνον.Φιλοκτήτηςὁ μὲν χρόνος δὴ διὰ χρόνου προύβαινέ μοι,κἄδει τι βαιᾷ τῇδʼ ὑπὸ στέγῃ μόνονδιακονεῖσθαι. γαστρὶ μὲν τὰ σύμφορατόξον τόδʼ ἐξηύρισκε, τὰς ὑποπτέρουςβάλλον πελείας· πρὸς δὲ τοῦθʼ, ὅ μοι βάλοινευροσπαδὴς ἄτρακτος, αὐτὸς ἂν τάλαςεἰλυόμην, δύστηνον ἐξέλκων πόδα,πρὸς τοῦτʼ ἄν· εἴ τʼ ἔδει τι καὶ ποτὸν λαβεῖν,καί που πάγου χυθέντος, οἷα χείματι,ξύλον τι θραῦσαι, ταῦτʼ ἂν ἐξέρπων τάλαςἐμηχανώμην· εἶτα πῦρ ἂν οὐ παρῆν,ἀλλʼ ἐν πέτροισι πέτρον ἐκτρίβων μόλιςἔφηνʼ ἄφαντον φῶς, ὃ καὶ σῴζει μʼ ἀεί.οἰκουμένη γὰρ οὖν στέγη πυρὸς μέταπάντʼ ἐκπορίζει πλὴν τὸ μὴ νοσεῖν ἐμέ.φέρʼ, ὦ τέκνον, νῦν καὶ τὸ τῆς νήσου μάθῃς.ταύτῃ πελάζει ναυβάτης οὐδεὶς ἑκών·οὐ γάρ τις ὅρμος ἔστιν οὐδʼ ὅποι πλέων