τύχοιμʼ ἂν εἰπών; σχῆμα μὲν γὰρ Ἑλλάδοςστολῆς ὑπάρχει προσφιλεστάτης ἐμοί·φωνῆς δʼ ἀκοῦσαι βούλομαι· καὶ μή μʼ ὄκνῳδείσαντες ἐκπλαγῆτʼ ἀπηγριωμένον,ἀλλʼ οἰκτίσαντες ἄνδρα δύστηνον, μόνον,