τοῦ πλησίον παρόντος, ἡνίκʼ ὤλλυτο.Χρυσόθεμιςκαὶ ποῦ ʼστιν οὗτος; θαῦμά τοί μʼ ὑπέρχεται.Ἠλέκτρακατʼ οἶκον, ἡδὺς οὐδὲ μητρὶ δυσχερής.Χρυσόθεμιςοἴμοι τάλαινα· τοῦ γὰρ ἀνθρώπων ποτʼ ἦντὰ πολλὰ πατρὸς πρὸς τάφον κτερίσματα;Ἠλέκτραοἶμαι μάλιστʼ ἔγωγε τοῦ τεθνηκότοςμνημεῖʼ Ὀρέστου ταῦτα προσθεῖναί τινα.Χρυσόθεμιςὦ δυστυχής· ἐγὼ δὲ σὺν χαρᾷ λόγουςτοιούσδʼ ἔχουσʼ ἔσπευδον, οὐκ εἰδυῖʼ ἄραἵνʼ ἦμεν ἄτης· ἀλλὰ νῦν, ὅθʼ ἱκόμην,τά τʼ ὄντα πρόσθεν ἄλλα θʼ εὑρίσκω κακά.Ἠλέκτραοὕτως ἔχει σοι ταῦτʼ· ἐὰν δέ μοι πίθῃ,τῆς νῦν παρούσης πημονῆς λύσεις βάρος.Χρυσόθεμιςἦ τοὺς θανόντας ἐξαναστήσω ποτέ;Ἠλέκτραοὐκ ἔσθʼ ὅ γʼ εἶπον· οὐ γὰρ ὧδʼ ἄφρων ἔφυν.Χρυσόθεμιςτί γὰρ κελεύεις ὧν ἐγὼ φερέγγυος;Ἠλέκτρατλῆναί σε δρῶσαν ἃν ἐγὼ παραινέσω.Χρυσόθεμιςἀλλʼ εἴ τις ὠφέλειά γʼ, οὐκ ἀπώσομαι.Ἠλέκτραὅρα, πόνου τοι χωρὶς οὐδὲν εὐτυχεῖ.Χρυσόθεμιςὁρῶ. ξυνοίσω πᾶν ὅσονπερ ἂν σθένω.