ἄτερ ἐμᾶν χερῶνΧορόςπαπαῖ.Ἠλέκτρακέκευθεν, οὔτε του τάφου ἀντιάσαςοὔτε γόων παρʼ ἡμῶν.
Χρυσόθεμιςὑφʼ ἡδονῆς τοι, φιλτάτη, διώκομαιτὸ κόσμιον μεθεῖσα σὺν τάχει μολεῖν·φέρω γὰρ ἡδονάς τε κἀνάπαυλαν ὧνπάροιθεν εἶχες καὶ κατέστενες κακῶνἨλέκτραπόθεν δʼ ἂν εὕροις τῶν ἐμῶν σὺ πημάτωνἄρηξιν, οἷς ἴασιν οὐκ ἔνεστʼ ἰδεῖν;Χρυσόθεμιςπάρεστʼ Ὀρέστης ἡμίν, ἴσθι τοῦτʼ ἐμοῦκλύουσʼ, ἐναργῶς, ὥσπερ εἰσορᾷς ἐμέ.Ἠλέκτραἀλλʼ ἦ μέμηνας, ὦ τάλαινα, κἀπὶ τοῖςσαυτῆς κακοῖσι κἀπὶ τοῖς ἐμοῖς γελᾷς;Χρυσόθεμιςμὰ τὴν πατρῴαν ἑστίαν, ἀλλʼ οὐχ ὕβρειλέγω τάδʼ, ἀλλʼ ἐκεῖνον ὡς παρόντα νῷν.Ἠλέκτραοἴμοι τάλαινα· καὶ τίνος βροτῶν λόγοντόνδʼ εἰσακούσασʼ ὧδε πιστεύεις ἄγαν;Χρυσόθεμιςἐγὼ μὲν ἐξ ἐμοῦ τε κοὐκ ἄλλης, σαφῆσημεῖʼ ἰδοῦσα, τῷδε πιστεύω λόγῳ.