καὶ τοὺς μὲν ἄλλους πάντας ἀσφαλεῖς δρόμουςὡρμᾶθʼ ὁ τλήμων ὀρθὸς ἐξ ὀρθῶν δίφρων·ἔπειτα λύων ἡνίαν ἀριστερὰνκάμπτοντος ἵππου λανθάνει στήλην ἄκρανπαίσας· ἔθραυσε δʼ ἄξονος μέσας χνόαςκἀξ ἀντύγων ὤλισθεν· ἐν δʼ ἑλίσσεταιτμητοῖς ἱμᾶσι· τοῦ δὲ πίπτοντος πέδῳπῶλοι διεσπάρησαν ἐς μέσον δρόμον.στρατὸς δʼ ὅπως ὁρᾷ νιν ἐκπεπτωκόταδίφρων, ἀνωλόλυξε τὸν νεανίαν,οἷʼ ἔργα δράσας οἷα λαγχάνει κακά,φορούμενος πρὸς οὖδας, ἄλλοτʼ οὐρανῷσκέλη προφαίνων, ἔς τέ νιν διφρηλάται,μόλις κατασχεθόντες ἱππικὸν δρόμον,ἔλυσαν αἱματηρόν, ὥστε μηδέναγνῶναι φίλων ἰδόντʼ ἂν ἄθλιον δέμας.καί νιν πυρᾷ κέαντες εὐθὺς ἐν βραχεῖχαλκῷ μέγιστον σῶμα δειλαίας σποδοῦφέρουσιν ἄνδρες Φωκέων τεταγμένοι,ὅπως πατρῴας τύμβον ἐκλάχῃ χθονός.