γνοὺς δʼ οὑξ Ἀθηνῶν δεινὸς ἡνιοστρόφοςἔξω παρασπᾷ κἀνακωχεύει παρεὶςκλύδωνʼ ἔφιππον ἐν μέσῳ κυκώμενον.ἤλαυνε δʼ ἔσχατος μέν, ὑστέρας δʼ ἔχωνπώλους Ὀρέστης, τῷ τέλει πίστιν φέρων·ὅπως δʼ ὁρᾷ μόνον νιν ἐλλελειμμένον,ὀξὺν διʼ ὤτων κέλαδον ἐνσείσας θοαῖς