δοκῶ μέν, οὐδὲν ῥῆμα σὺν κέρδει κακόν.ἤδη γὰρ εἶδον πολλάκις καὶ τοὺς σοφοὺςλόγῳ μάτην θνῄσκοντας· εἶθʼ, ὅταν δόμουςἔλθωσιν αὖθις, ἐκτετίμηνται πλέον·ὡς κἄμʼ ἐπαυχῶ τῆσδε τῆς φήμης ἄποδεδορκότʼ ἐχθροῖς ἄστρον ὣς λάμψειν ἔτι.ἀλλʼ, ὦ πατρῴα γῆ θεοί τʼ ἐγχώριοι,δέξασθέ μʼ εὐτυχοῦντα ταῖσδε ταῖς ὁδοῖς,σύ τʼ, ὦ πατρῷον δῶμα· σοῦ γὰρ ἔρχομαιδίκῃ καθαρτὴς πρὸς θεῶν ὡρμημένος·καὶ μή μʼ ἄτιμον τῆσδʼ ἀποστείλητε γῆς,ἀλλʼ ἀρχέπλουτον καὶ καταστάτην δόμων.εἴρηκα μέν νυν ταῦτα· σοὶ δʼ ἤδη, γέρον,τὸ σὸν μελέσθω βάντι φρουρῆσαι χρέος.νὼ δʼ ἔξιμεν· καιρὸς γάρ, ὅσπερ ἀνδράσινμέγιστος ἔργου παντός ἐστʼ ἐπιστάτης.Ἠλέκτραἰώ μοί μοι δύστηνος.Παιδαγωγόςκαὶ μὴν θυρῶν ἔδοξα προσπόλων τινὸςὑποστενούσης ἔνδον αἰσθέσθαι, τέκνον.Ὀρέστηςἆρʼ ἐστὶν ἡ δύστηνος Ἠλέκτρα· θέλεις