ἐγὼ μέν, ὦ παῖ, καὶ τὸ σὸν σπεύδουσʼ ἅμακαὶ τοὐμὸν αὐτῆς ἦλθον· εἰ δὲ μὴ καλῶςλέγω, σὺ νίκα· σοὶ γὰρ ἑψόμεσθʼ ἅμα.Ἠλέκτρααἰσχύνομαι μέν, ὦ γυναῖκες, εἰ δοκῶπολλοῖσι θρήνοις δυσφορεῖν ὑμῖν ἄγαν.ἀλλʼ ἡ βία γὰρ ταῦτʼ ἀναγκάζει με δρᾶν,σύγγνωτε· πῶς γὰρ ἥτις εὐγενὴς γυνή,πατρῷʼ ὁρῶσα πήματʼ, οὐ δρῴη τάδʼ ἄν;ἁγὼ κατʼ ἦμαρ καὶ κατʼ εὐφρόνην ἀεὶθάλλοντα μᾶλλον ἢ καταφθίνονθʼ ὁρῶ·ᾗ πρῶτα μὲν τὰ μητρός, ἥ μʼ ἐγείνατο,ἔχθιστα συμβέβηκεν· εἶτα δώμασινἐν τοῖς ἐμαυτῆς τοῖς φονεῦσι τοῦ πατρὸςξύνειμι, κἀκ τῶνδʼ ἄρχομαι κἀκ τῶνδέ μοιλαβεῖν θʼ ὁμοίως καὶ τὸ τητᾶσθαι πέλει.ἔπειτα ποίας ἡμέρας δοκεῖς μʼ ἄγειν,ὅταν θρόνοις Αἴγισθον ἐνθακοῦντʼ ἴδωτοῖσιν πατρῴοις, εἰσίδω δʼ ἐσθήματαφοροῦντʼ ἐκείνῳ ταὐτὰ καὶ παρεστίουςσπένδοντα λοιβὰς ἔνθʼ ἐκεῖνον ὤλεσεν,