τάλαινʼ, ἀνύμφευτος αἰὲν οἰχνῶ,δάκρυσι μυδαλέα, τὸν ἀνήνυτονοἶτον ἔχουσα κακῶν· ὁ δὲ λάθεταιὧν τʼ ἔπαθʼ ὧν τʼ ἐδάη. τί γὰρ οὐκ ἐμοὶἔρχεται ἀγγελίας ἀπατώμενον;ἀεὶ μὲν γὰρ ποθεῖ,ποθῶν δʼ οὐκ ἀξιοῖ φανῆναι.
Χορόςθάρσει μοι, θάρσει, τέκνον.ἔτι μέγας οὐρανῷΖεύς, ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ κρατύνει·ᾧ τὸν ὑπεραλγῆ χόλον νέμουσαμήθʼ οἷς ἐχθαίρεις ὑπεράχθεο μήτʼ ἐπιλάθου·χρόνος γὰρ εὐμαρὴς θεός.οὔτε γὰρ ὁ τὰν Κρῖσανβούνομον ἔχων ἀκτὰνπαῖς Ἀγαμεμνονίδας ἀπερίτροποςοὔθʼ ὁ παρὰ τὸν Ἀχέροντα θεὸς ἀνάσσων.Ἠλέκτραἀλλʼ ἐμὲ μὲν ὁ πολὺς ἀπολέλοιπεν ἤδηβίοτος ἀνέλπιστος, οὐδʼ ἔτʼ ἀρκῶ·ἅτις ἄνευ τεκέων κατατάκομαι,