τί μοι τῶν δυσφόρων ἐφίει;Ἠλέκτρανήπιος ὃς τῶν οἰκτρῶςοἰχομένων γονέων ἐπιλάθεται.ἀλλʼ ἐμέ γʼ ἁ στονόεσσʼ ἄραρεν φρένας,ἃ Ἴτυν, αἰὲν Ἴτυν ὀλοφύρεται,ὄρνις ἀτυζομένα, Διὸς ἄγγελος.ἰὼ παντλάμων Νιόβα, σὲ δʼ ἔγωγε νέμω θεόν,ἅτʼ ἐν τάφῳ πετραίῳαἰεὶ δακρύεις.
Χορόςοὔτοι σοὶ μούνᾳ, τέκνον,ἄχος ἐφάνη βροτῶν,πρὸς ὅ τι σὺ τῶν ἔνδον εἶ περισσά,οἷς ὁμόθεν εἶ καὶ γονᾷ ξύναιμος,οἵα Χρυσόθεμις ζώει καὶ Ἰφιάνασσα,κρυπτᾷ τʼ ἀχέων ἐν ἥβᾳ,ὄλβιος, ὃν ἁ κλεινὰγᾶ ποτε Μυκηναίωνδέξεται εὐπατρίδαν, Διὸς εὔφρονιβήματι μολόντα τάνδε γᾶν Ὀρέσταν.Ἠλέκτραὅν γʼ ἐγὼ ἀκάματα προσμένουσʼ, ἄτεκνος,