ἰὼ χρόνῳ μακρῷ φιλτάταν ὁδὸνἐπαξιώσας ὧδέ μοι φανῆναι,μή τί με, πολύπονον ὧδʼ ἰδὼνὈρέστηςτί μὴ ποήσω;Ἠλέκτραμή μʼ ἀποστερήσῃςτῶν σῶν προσώπων ἁδονὰν μεθέσθαι.Ὀρέστηςἦ κάρτα κἂν ἄλλοισι θυμοίμην ἰδών.Ἠλέκτραξυναινεῖς;Ὀρέστηςτί μὴν οὔ;Ἠλέκτραὦ φίλαι, ἔκλυον ἃν ἐγὼ οὐδʼ ἂν ἤλπισʼ αὐδάν,οὐδʼ ἂν ἔσχον ὁρμὰνἄναυδον οὐδὲ σὺν βοᾷ κλύουσα,τάλαινα. νῦν δʼ ἔχω σε· προυφάνης δὲφιλτάταν ἔχων πρόσοψιν,ἇς ἐγὼ οὐδʼ ἂν ἐν κακοῖς λαθοίμαν.
Ὀρέστηςτὰ μὲν περισσεύοντα τῶν λόγων ἄφες,καὶ μήτε μήτηρ ὡς κακὴ δίδασκέ με,μήθʼ ὡς πατρῴαν κτῆσιν Αἴγισθος δόμωνἀντλεῖ, τὰ δʼ ἐκχεῖ, τὰ δὲ διασπείρει μάτην·χρόνου γὰρ ἄν σοι καιρὸν ἐξείργοι λόγος.