ἐφεῖτʼ Ὀρέστου Στρόφιος ἀγγεῖλαι πέρι.Ἠλέκτρατί δʼ ἔστιν, ὦ ξένʼ; ὥς μʼ ὑπέρχεται φόβος.Ὀρέστηςφέροντες αὐτοῦ σμικρὰ λείψανʼ ἐν βραχεῖτεύχει θανόντος, ὡς ὁρᾷς, κομίζομεν.Ἠλέκτραοἲ ʼγὼ τάλαινα, τοῦτʼ ἐκεῖνʼ ἤδη σαφὲςπρόχειρον ἄχθος, ὡς ἔοικε, δέρκομαι.Ὀρέστηςεἴπερ τι κλαίεις τῶν Ὀρεστείων κακῶν,