οὐ γὰρ θανεῖν ἔχθιστον, ἀλλʼ ὅταν θανεῖνχρῄζων τις εἶτα μηδὲ τοῦτʼ ἔχῃ λαβεῖν.ἀλλʼ ἀντιάζω, πρὶν πανωλέθρους τὸ πᾶνἡμᾶς τʼ ὀλέσθαι κἀξερημῶσαι γένος,κατάσχες ὀργήν. καὶ τὰ μὲν λελεγμέναἄρρητʼ ἐγώ σοι κἀτελῆ φυλάξομαι,αὐτὴ δὲ νοῦν σχὲς ἀλλὰ τῷ χρόνῳ ποτέ,σθένουσα μηδὲν τοῖς κρατοῦσιν εἰκαθεῖν.Χορόςπείθου· προνοίας οὐδὲν ἀνθρώποις ἔφυκέρδος λαβεῖν ἄμεινον οὐδὲ νοῦ σοφοῦ.Ἠλέκτραἀπροσδόκητον οὐδὲν εἴρηκας· καλῶς δʼᾔδη σʼ ἀπορρίψουσαν ἁπηγγελλόμην.ἀλλʼ αὐτόχειρί μοι μόνῃ τε δραστέοντοὔργον τόδʼ· οὐ γὰρ δὴ κενόν γʼ ἀφήσομεν.Χρυσόθεμιςφεῦ·εἴθʼ ὤφελες τοιάδε τὴν γνώμην πατρὸςθνῄσκοντος εἶναι· πᾶν γὰρ ἂν κατειργάσω.Ἠλέκτραἀλλʼ ἦ φύσιν γε, τὸν δὲ νοῦν ἥσσων τότε.Χρυσόθεμιςἄσκει τοιαύτη νοῦν διʼ αἰῶνος μένειν.Ἠλέκτραὡς οὐχὶ συνδράσουσα νουθετεῖς τάδε.