ὦ τοῦ στρατηγήσαντος ἐν Τροίᾳ ποτὲἈγαμέμνονος παῖ, νῦν ἐκεῖνʼ ἔξεστί σοιπαρόντι λεύσσειν, ὧν πρόθυμος ἦσθʼ ἀεί.τὸ γὰρ παλαιὸν Ἄργος οὑπόθεις τόδε,τῆς οἰστροπλῆγος ἄλσος Ἰνάχου κόρης·αὕτη δʼ, Ὀρέστα, τοῦ λυκοκτόνου θεοῦἀγορὰ Λύκειος· οὑξ ἀριστερᾶς δʼ ὅδεἭρας ὁ κλεινὸς ναός· οἷ δʼ ἱκάνομεν,φάσκειν Μυκήνας τὰς πολυχρύσους ὁρᾶνπολύφθορόν τε δῶμα Πελοπιδῶν τόδε,ὅθεν σε πατρὸς ἐκ φονῶν ἐγώ ποτεπρὸς σῆς ὁμαίμου καὶ κασιγνήτης λαβὼνἤνεγκα κἀξέσωσα κἀξεθρεψάμηντοσόνδʼ ἐς ἥβης, πατρὶ τιμωρὸν φόνου.νῦν οὖν, Ὀρέστα καὶ σὺ φίλτατε ξένωνΠυλάδη, τί χρὴ δρᾶν ἐν τάχει βουλευτέον·ὡς ἡμὶν ἤδη λαμπρὸν ἡλίου σέλαςἑῷα κινεῖ φθέγματʼ ὀρνίθων σαφῆμέλαινά τʼ ἄστρων ἐκλέλοιπεν εὐφρόνη.πρὶν οὖν τινʼ ἀνδρῶν ἐξοδοιπορεῖν στέγης,