φοιτᾷ γὰρ ὑπʼ ἀγρίανὕλαν ἀνά τʼ ἄντρα καὶπέτρας ἰσόταυροςμέλεος μελέῳ ποδὶ χηρεύων,τὰ μεσόμφαλα γᾶς ἀπονοσφίζωνμαντεῖα· τὰ δʼ ἀεὶζῶντα περιποτᾶται.
Χορόςδεινὰ μὲν οὖν, δεινὰ ταράσσει σοφὸς οἰωνοθέταςοὔτε δοκοῦντʼ οὔτʼ ἀποφάσκονθʼ· ὅ τι λέξω δʼ ἀπορῶ.πέτομαι δʼ ἐλπίσιν οὔτʼ, ἐνθάδʼ ὁρῶν οὔτʼ ὀπίσω.τί γὰρ ἢ Λαβδακίδαιςἢ τῷ Πολύβου νεῖκος ἔκειτʼ, οὔτε πάροιθέν ποτʼ ἔγωγʼἔμαθον, πρὸς ὅτου δὴ βασανίζων βασάνῳἐπὶ τὰν ἐπίδαμον φάτιν εἶμʼ Οἰδιπόδα Λαβδακίδαιςἐπίκουρος ἀδήλων θανάτων.
Χορόςἀλλʼ ὁ μὲν οὖν Ζεὺς ὅ τʼ Ἀπόλλων ξυνετοὶ καὶ τὰ βροτῶνεἰδότες· ἀνδρῶν δʼ ὅτι μάντις πλέον ἢ ʼγὼ φέρεται,κρίσις οὔκ ἔστιν ἀλαθής· σοφίᾳ δʼ ἂν σοφίανπαραμείψειεν ἀνήρ.ἀλλʼ οὔποτʼ ἔγωγʼ ἄν, πρὶν ἴδοιμʼ ὀρθὸν ἔπος, μεμφομένων ἂν καταφαίην.