ἐν σοὶ γὰρ ἐσμέν· ἄνδρα δʼ ὠφελεῖν ἀφʼ ὧνἔχοι τε καὶ δύναιτο, κάλλιστος πόνων.Τειρεσίαςφεῦ φεῦ, φρονεῖν ὡς δεινὸν ἔνθα μὴ τέληλύῃ φρονοῦντι· ταῦτα γὰρ καλῶς ἐγὼεἰδὼς διώλεσʼ· οὐ γὰρ ἂν δεῦρʼ ἱκόμην.Οἰδίπουςτί δʼ ἔστιν; ὡς ἄθυμος εἰσελήλυθας.Τειρεσίαςἄφες μʼ ἐς οἴκους· ῥᾷστα γὰρ τὸ σόν τε σὺκἀγὼ διοίσω τοὐμόν, ἢν ἐμοὶ πίθῃ.Οἰδίπουςοὔτʼ ἔννομʼ εἶπας οὔτε προσφιλῆ πόλειτῇδʼ, ἥ σʼ ἔθρεψε, τήνδʼ ἀποστερῶν φάτιν.Τειρεσίαςὁρῶ γὰρ οὐδὲ σοὶ τὸ σὸν φώνημʼ ἰὸνπρὸς καιρόν· ὡς οὖν μηδʼ ἐγὼ ταὐτὸν πάθω—Οἰδίπουςμὴ πρὸς θεῶν φρονῶν γʼ ἀποστραφῇς, ἐπεὶπάντες σε προσκυνοῦμεν οἵδʼ ἱκτήριοι.Τειρεσίαςπάντες γὰρ οὐ φρονεῖτʼ· ἐγὼ δʼ οὐ μή ποτετἄμʼ, ὡς ἂν εἴπω μὴ τὰ σʼ, ἐκφήνω κακά.Οἰδίπουςτί φής; ξυνειδὼς οὐ φράσεις, ἀλλʼ ἐννοεῖςἡμᾶς προδοῦναι καὶ καταφθεῖραι πόλιν;Τειρεσίαςἐγὼ οὔτʼ ἐμαυτὸν οὔτε σʼ ἀλγυνῶ. τί ταῦτʼἄλλως ἐλέγχεις; οὐ γὰρ ἂν πύθοιό μου.