πάρα στενάζειν.Τεῦκροςὦ περισπερχὲς πάθος.Χορόςἄγαν γε, Τεῦκρε.Τεῦκροςφεῦ τάλας· τί γὰρ τέκνοντὸ τοῦδε, ποῦ μοι γῆς κυρεῖ τῆς Τρῳάδος;Χορόςμόνος παρὰ σκηναῖσιν.Τεῦκροςοὐχ ὅσον τάχοςδῆτʼ αὐτὸν ἄξεις δεῦρο, μή τις ὡς κενῆςσκύμνον λεαίνης δυσμενῶν ἀναρπάσῃ;ἴθʼ, ἐγκόνει, σύγκαμνε· τοῖς θανοῦσί τοιφιλοῦσι πάντες κειμένοις ἐπεγγελᾶν.Χορόςκαὶ μὴν ἔτι ζῶν, Τεῦκρε, τοῦδέ σοι μέλεινἐφίεθʼ ἁνὴρ κεῖνος, ὥσπερ οὖν μέλει.Τεῦκροςὦ τῶν ἁπάντων δὴ θεαμάτων ἐμοὶἄλγιστον ὧν προσεῖδον ὀφθαλμοῖς ἐγώ,ὁδός θʼ ὁδῶν πασῶν ἀνιάσασα δὴμάλιστα τοὐμὸν σπλάγχνον, ἣν δὴ νῦν ἔβην.ὦ φίλτατʼ Αἴας, τὸν σὸν ὡς ἐπῃσθόμηνμόρον διώκων κἀξιχνοσκοπούμενος.ὀξεῖα γάρ σου βάξις ὡς θεοῦ τινος