ἦ καὶ πρὸς Ἀτρείδαισιν ᾔχμασας χέρα;Αἴαςὥστʼ οὔποτʼ Αἴανθʼ οἵδʼ ἀτιμάσουσʼ ἔτι.Ἀθήνατεθνᾶσιν ἄνδρες, ὡς τὸ σὸν ξυνῆκʼ ἐγώ.Αἴαςθανόντες ἤδη τἄμʼ ἀφαιρείσθων ὅπλα.Ἀθήνα εἶεν, τί γὰρ δὴ παῖς ὁ τοῦ Λαερτίου,ποῦ σοι τύχης ἕστηκεν; ἢ πέφευγέ σε;Αἴαςἦ τοὐπίτριπτον κίναδος ἐξήρου μʼ ὅπου;Ἀθήναἔγωγʼ· Ὀδυσσέα τὸν σὸν ἐνστάτην λέγω.Αἴαςἥδιστος, ὦ δέσποινα, δεσμώτης ἔσωθακεῖ· θανεῖν γὰρ αὐτὸν οὔ τί πω θέλω.Ἀθήναπρὶν ἂν τί δράσῃς ἢ τί κερδάνῃς πλέον;Αἴαςπρὶν ἂν δεθεὶς πρὸς κίονʼ ἑρκείου στέγης.Ἀθήνατί δῆτα τὸν δύστηνον ἐργάσει κακόν;Αἴαςμάστιγι πρῶτον νῶτα φοινιχθεὶς θάνῃ.Ἀθήναμὴ δῆτα τὸν δύστηνον ὧδέ γʼ αἰκίσῃ.Αἴαςχαίρειν, Ἀθάνα, τἄλλʼ ἐγώ σʼ ἐφίεμαι·