λήγει δʼ ἔρις δραμοῦσα τοῦ προσωτάτωἀνδρῶν γερόντων ἐν ξυναλλαγῇ λόγου.ἀλλʼ ἡμὶν Αἴας ποῦ ʼστιν, ὡς φράσω τάδε;τοῖς κυρίοις γὰρ πάντα χρὴ δηλοῦν λόγον.Χορόςοὐκ ἔνδον, ἀλλὰ φροῦδος ἀρτίως, νέαςβουλὰς νέοισιν ἐγκαταζεύξας τρόποις.Ἄγγελοςἰοὺ ἰού·βραδεῖαν ἡμᾶς ἆρʼ ὁ τήνδε τὴν ὁδὸνπέμπων ἔπεμψεν ἢ ʼφάνην ἐγὼ βραδύς.Χορόςτί δʼ ἐστὶ χρείας τῆσδʼ ὑπεσπανισμένον;Ἄγγελοςτὸν ἄνδρʼ ἀπηύδα Τεῦκρος ἔνδοθεν στέγηςμὴ ʼξω παρήκειν, πρὶν παρὼν αὐτὸς τύχῃ.Χορόςἀλλʼ οἴχεταί τοι, πρὸς τὸ κέρδιστον τραπεὶςγνώμης, θεοῖσιν ὡς καταλλαχθῇ χόλου.Ἄγγελοςταῦτʼ ἐστὶ τἄπη μωρίας πολλῆς πλέα,εἴπερ τι Κάλχας εὖ φρονῶν μαντεύεται.Χορόςποῖον; τί δʼ εἰδὼς τοῦδε πράγματος πάρει;Ἄγγελοςτοσοῦτον οἶδα καὶ παρὼν ἐτύγχανον.ἐκ γὰρ συνέδρου καὶ τυραννικοῦ κύκλουΚάλχας μεταστὰς οἶος Ἀτρειδῶν δίχα,