ἔσω θεοῖς ἐλθοῦσα διὰ τάχους, γύναι,εὔχου τελεῖσθαι τοὐμὸν ὧν ἐρᾷ κέαρ.ὑμεῖς δʼ, ἑταῖροι, ταὐτὰ τῇδέ μοι τάδετιμᾶτε, Τεύκρῳ τʼ, ἢν μόλῃ, σημήνατεμέλειν μὲν ἡμῶν, εὐνοεῖν δʼ ὑμῖν ἅμα.ἐγὼ γὰρ εἶμʼ ἐκεῖσʼ ὅποι πορευτέον·ὑμεῖς δʼ ἃ φράζω δρᾶτε, καὶ τάχʼ ἄν μʼ ἴσωςπύθοισθε, κεἰ νῦν δυστυχῶ, σεσωσμένον.
Χορόςἔφριξʼ ἔρωτι, περιχαρὴς δʼ ἀνεπτόμαν.ἰὼ ἰὼ Πὰν Πάν,ὦ Πὰν Πὰν ἁλίπλαγκτε, Κυλλανίας χιονοκτύπουπετραίας ἀπὸ δειράδος φάνηθʼ, ὦθεῶν χοροποίʼ ἄναξ, ὅπως μοιΝύσια Κνώσιʼ ὀρχήματʼ αὐτοδαῆ ξυνὼν ἰάψῃς·νῦν γὰρ ἐμοὶ μέλει χορεῦσαι.Ἰκαρίων δʼ ὑπὲρ πελαγέων μολὼν ἄναξ Ἀπόλλωνὁ Δάλιος εὔγνωστοςἐμοὶ ξυνείη διὰ παντὸς εὔφρων.
Χορόςἔλυσεν αἰνὸν ἄχος ἀπʼ ὀμμάτων Ἄρης.ἰὼ ἰώ, νῦν αὖ,