τοσαῦθʼ ὑπουργῶν ὠφελεῖν βουλήσομαι,ὡς αἰὲν οὐ μενοῦντα· τοῖς πολλοῖσι γὰρβροτῶν ἄπιστός ἐσθʼ ἑταιρείας λιμήν.ἀλλʼ ἀμφὶ μὲν τούτοισιν εὖ σχήσει· σὺ δὲἔσω θεοῖς ἐλθοῦσα διὰ τάχους, γύναι,εὔχου τελεῖσθαι τοὐμὸν ὧν ἐρᾷ κέαρ.ὑμεῖς δʼ, ἑταῖροι, ταὐτὰ τῇδέ μοι τάδετιμᾶτε, Τεύκρῳ τʼ, ἢν μόλῃ, σημήνατεμέλειν μὲν ἡμῶν, εὐνοεῖν δʼ ὑμῖν ἅμα.ἐγὼ γὰρ εἶμʼ ἐκεῖσʼ ὅποι πορευτέον·ὑμεῖς δʼ ἃ φράζω δρᾶτε, καὶ τάχʼ ἄν μʼ ἴσωςπύθοισθε, κεἰ νῦν δυστυχῶ, σεσωσμένον.
Χορόςἔφριξʼ ἔρωτι, περιχαρὴς δʼ ἀνεπτόμαν.ἰὼ ἰὼ Πὰν Πάν,ὦ Πὰν Πὰν ἁλίπλαγκτε, Κυλλανίας χιονοκτύπουπετραίας ἀπὸ δειράδος φάνηθʼ, ὦ