μεγίστας ἀρετᾶςἄφιλα παρʼ ἀφίλοιςἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
Χορόςἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦνταφρενομόρως ἀκούσῃ,αἴλινον αἴλινονοὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦςἥσει δύσμορος, ἀλλʼ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰςθρηνήσει, χερόπλακτοι δʼἐν στέρνοισι πεσοῦνταιδοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
Χορόςκρείσσων παρʼ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστοςπολυπόνων Ἀχαιῶν,οὐκέτι συντρόφοιςὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵαν σε μένει πυθέσθαιπαιδὸς δύσφορον ἄταν,ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν