τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.

Χορόςκαί μοι δυσθεράπευτος Αἴαςξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳκρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώταςφίλοις μέγα πένθος ηὕρηται.τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖνμεγίστας ἀρετᾶςἄφιλα παρʼ ἀφίλοιςἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.

Χορόςἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦνταφρενομόρως ἀκούσῃ,αἴλινον αἴλινονοὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς