Χορόςὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν πουναίεις ἁλίπλακτος, εὐδαίμων,πᾶσιν περίφαντος ἀεί·ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνοςἸδαῖα μίμνων λειμώνιʼ ἔπαυλα μηνῶνἀνήριθμος αἰὲν εὐνῶμαιχρόνῳ τρυχόμενος,κακὰν ἐλπίδʼ ἔχωνἔτι μέ ποτʼ ἀνύσειντὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
Χορόςκαί μοι δυσθεράπευτος Αἴαςξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳκρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώταςφίλοις μέγα πένθος ηὕρηται.τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν