τὰ δʼ ἄλλα τεύχη κοίνʼ ἐμοὶ τεθάψεται.ἀλλʼ ὡς τάχος τὸν παῖδα τόνδʼ ἤδη δέχουκαὶ δῶμα πάκτου, μηδʼ ἐπισκήνους γόουςδάκρυε· κάρτα τοι φιλοίκτιστον γυνή.πύκαζε θᾶσσον· οὐ πρὸς ἰατροῦ σοφοῦθρηνεῖν ἐπῳδὰς πρὸς τομῶντι πήματι.Χορόςδέδοικʼ ἀκούων τήνδε τὴν προθυμίαν·οὐ γάρ μʼ ἀρέσκει γλῶσσά σου τεθηγμένη.Τέκμησσαὦ δέσποτʼ Αἴας, τί ποτε δρασείεις φρενί;Αἴαςμὴ κρῖνε, μὴ ʼξέταζε· σωφρονεῖν καλόν.Τέκμησσαοἴμʼ ὡς ἀθυμῶ· καί σε πρὸς τοῦ σοῦ τέκνουκαὶ θεῶν ἱκνοῦμαι, μὴ προδοὺς ἡμᾶς γένῃ.Αἴαςἄγαν γε λυπεῖς· οὐ κάτοισθʼ ἐγὼ θεοῖςὡς οὐδὲν ἀρκεῖν εἴμʼ ὀφειλέτης ἔτι;Τέκμησσαεὔφημα φώνει.Αἴαςτοῖς ἀκούουσιν λέγε.Τέκμησσασὺ δʼ οὐχὶ πείσει;Αἴαςπόλλʼ ἄγαν ἤδη θροεῖς.Τέκμησσαταρβῶ γάρ, ὦναξ.Αἴαςοὐ ξυνέρξεθʼ ὡς τάχος;