δείξεις ἐν ἐχθροῖς, οἷος ἐξ οἵου ʼτράφης.τέως δὲ κούφοις πνεύμασιν βόσκου, νέανψυχὴν ἀτάλλων, μητρὶ τῇδε χαρμονήν.οὔτοι σʼ Ἀχαιῶν, οἶδα, μή τις ὑβρίσῃστυγναῖσι λώβαις, οὐδὲ χωρὶς ὄντʼ ἐμοῦ.τοῖον πυλωρὸν φύλακα Τεῦκρον ἀμφί σοιλείψω τροφῆ τʼ ἄοκνον ἔμπα, κεἰ τανῦντηλωπὸς οἰχνεῖ, δυσμενῶν θήραν ἔχων.ἀλλʼ, ἄνδρες ἀσπιστῆρες, ἐνάλιος λεώς,ὑμῖν τε κοινὴν τήνδʼ ἐπισκήπτω χάριν,κείνῳ τʼ ἐμὴν ἀγγείλατʼ ἐντολήν, ὅπωςτὸν παῖδα τόνδε πρὸς δόμους ἐμοὺς ἄγωνΤελαμῶνι δείξει μητρί τʼ, Ἐριβοίᾳ λέγω,ὥς σφιν γένηται γηροβοσκὸς εἰσαεί,μέχρις οὗ μυχοὺς κίχωσι τοῦ κάτω θεοῦ,καὶ τἀμὰ τεύχη μήτʼ ἀγωνάρχαι τινὲςθήσουσʼ Ἀχαιοῖς μήθʼ ὁ λυμεὼν ἐμός.ἀλλʼ αὐτό μοι σύ, παῖ, λαβὼν ἐπώνυμον,Εὐρύσακες, ἴσχε διὰ πολυρράφου στρέφωνπόρπακος, ἑπτάβοιον ἄρρηκτον σάκος·