δός μοι προσειπεῖν αὐτὸν ἐμφανῆ τʼ ἰδεῖν.Τέκμησσακαὶ μὴν πέλας γε προσπόλοις φυλάσσεται.Αἴαςτί δῆτα μέλλει μὴ οὐ παρουσίαν ἔχειν;Τέκμησσαὦ παῖ, πατὴρ καλεῖ σε. δεῦρο προσπόλωνἄγʼ αὐτὸν ὅσπερ χερσὶν εὐθύνων κυρεῖς.Αἴαςἕρποντι φωνεῖς ἢ λελειμμένῳ λόγων;Τέκμησσακαὶ δὴ κομίζει προσπόλων ὅδʼ ἐγγύθεν.Αἴαςαἶρʼ αὐτόν, αἶρε δεῦρο· ταρβήσει γὰρ οὒνεοσφαγῆ που τόνδε προσλεύσσων φόνον,εἴπερ δικαίως ἔστʼ ἐμὸς τὰ πατρόθεν.ἀλλʼ αὐτίκʼ ὠμοῖς αὐτὸν ἐν νόμοις πατρὸςδεῖ πωλοδαμνεῖν κἀξομοιοῦσθαι φύσιν.ὦ παῖ, γένοιο πατρὸς εὐτυχέστερος,τὰ δʼ ἄλλʼ ὅμοιος· καὶ γένοιʼ ἂν οὐ κακός.καίτοι σε καὶ νῦν τοῦτό γε ζηλοῦν ἔχω,ὁθούνεκʼ οὐδὲν τῶνδʼ ἐπαισθάνει κακῶν·ἐν τῷ φρονεῖν γὰρ μηδὲν ἥδιστος βίος,τὸ μὴ φρονεῖν γὰρ κάρτʼ ἀνώδυνον κακόνἕως τὸ χαίρειν καὶ τὸ λυπεῖσθαι μάθῃς.ὅταν δʼ ἵκῃ πρὸς τοῦτο, δεῖ σʼ ὅπως πατρὸς