κόμιζέ νύν μοι παῖδα τὸν ἐμόν, ὡς ἴδω.Τέκμησσακαὶ μὴν φόβοισί γʼ αὐτὸν ἐξελυσάμην.Αἴαςἐν τοῖσδε τοῖς κακοῖσιν; ἢ τί μοι λέγεις;Τέκμησσαμὴ σοί γέ που δύστηνος ἀντήσας θάνοι.Αἴαςπρέπον γέ τἂν ἦν δαίμονος τοὐμοῦ τόδε.Τέκμησσαἀλλʼ οὖν ἐγὼ ʼφύλαξα τοῦτό γʼ ἀρκέσαι.Αἴαςἐπῄνεσʼ ἔργον καὶ πρόνοιαν ἣν ἔθου.Τέκμησσατί δῆτʼ ἂν ὡς ἐκ τῶνδʼ ἂν ὠφελοῖμί σε;Αἴαςδός μοι προσειπεῖν αὐτὸν ἐμφανῆ τʼ ἰδεῖν.Τέκμησσακαὶ μὴν πέλας γε προσπόλοις φυλάσσεται.Αἴαςτί δῆτα μέλλει μὴ οὐ παρουσίαν ἔχειν;Τέκμησσαὦ παῖ, πατὴρ καλεῖ σε. δεῦρο προσπόλωνἄγʼ αὐτὸν ὅσπερ χερσὶν εὐθύνων κυρεῖς.Αἴαςἕρποντι φωνεῖς ἢ λελειμμένῳ λόγων;Τέκμησσακαὶ δὴ κομίζει προσπόλων ὅδʼ ἐγγύθεν.Αἴαςαἶρʼ αὐτόν, αἶρε δεῦρο· ταρβήσει γὰρ οὒ