τίς δῆτʼ ἐμοὶ γένοιτʼ ἂν ἀντὶ σοῦ πατρίς;τίς πλοῦτος; ἐν σοὶ πᾶσʼ ἔγωγε σῴζομαι.ἀλλʼ ἴσχε κἀμοῦ μνῆστιν· ἀνδρί τοι χρεὼνμνήμην προσεῖναι, τερπνὸν εἴ τί που πάθοι.χάρις χάριν γάρ ἐστιν ἡ τίκτουσʼ ἀεί·ὅτου δʼ ἀπορρεῖ μνῆστις εὖ πεπονθότος,οὐκ ἂν γένοιτʼ ἔθʼ οὗτος εὐγενὴς ἀνήρ.ΧορόςΑἴας, ἔχειν σʼ ἂν οἶκτον ὡς κἀγὼ φρενὶθέλοιμʼ ἄν· αἰνοίης γὰρ ἂν τὰ τῆσδʼ ἔπη.Αἴαςκαὶ κάρτʼ ἐπαίνου τεύξεται πρὸς γοῦν ἐμοῦ,ἐὰν μόνον τὸ ταχθὲν εὖ τολμᾷ τελεῖν.Τέκμησσαἀλλʼ ὦ φίλʼ Αἴας, πάντʼ ἔγωγε πείσομαι.Αἴαςκόμιζέ νύν μοι παῖδα τὸν ἐμόν, ὡς ἴδω.Τέκμησσακαὶ μὴν φόβοισί γʼ αὐτὸν ἐξελυσάμην.Αἴαςἐν τοῖσδε τοῖς κακοῖσιν; ἢ τί μοι λέγεις;Τέκμησσαμὴ σοί γέ που δύστηνος ἀντήσας θάνοι.Αἴαςπρέπον γέ τἂν ἦν δαίμονος τοὐμοῦ τόδε.Τέκμησσαἀλλʼ οὖν ἐγὼ ʼφύλαξα τοῦτό γʼ ἀρκέσαι.Αἴαςἐπῄνεσʼ ἔργον καὶ πρόνοιαν ἣν ἔθου.Τέκμησσατί δῆτʼ ἂν ὡς ἐκ τῶνδʼ ἂν ὠφελοῖμί σε;