ὅστις κεναῖσιν ἐλπίσιν θερμαίνεται·ἀλλʼ ἢ καλῶς ζῆν ἢ καλῶς τεθνηκέναιτὸν εὐγενῆ χρή. πάντʼ ἀκήκοας λόγον.Χορός οὐδεὶς ἐρεῖ ποθʼ ὡς ὑπόβλητον λόγον,Αἴας, ἔλεξας, ἀλλὰ τῆς σαυτοῦ φρενός·παῦσαί γε μέντοι καὶ δὸς ἀνδράσιν φίλοιςγνώμης κρατῆσαι, τάσδε φροντίδας μεθείς.Τέκμησσαὦ δέσποτʼ Αἴας, τῆς ἀναγκαίας τύχηςοὐκ ἔστιν οὐδὲν μεῖζον ἀνθρώποις κακόν.ἐγὼ δʼ ἐλευθέρου μὲν ἐξέφυν πατρός,εἴπερ τινὸς σθένοντος ἐν πλούτῳ Φρυγῶν·νῦν δʼ εἰμὶ δούλη· θεοῖς γὰρ ὧδʼ ἔδοξέ πουκαὶ σῇ μάλιστα χειρί. τοιγαροῦν, ἐπεὶτὸ σὸν λέχος ξυνῆλθον, εὖ φρονῶ τὰ σά,καί σʼ ἀντιάζω πρός τʼ ἐφεστίου Διὸςεὐνῆς τε τῆς σῆς, ᾗ συνηλλάχθης ἐμοί,μή μʼ ἀξιώσῃς βάξιν ἀλγεινὴν λαβεῖντῶν σῶν ὑπʼ ἐχθρῶν, χειρίαν ἐφείς τινι.ᾗ γὰρ θάνῃς σὺ καὶ τελευτήσας ἀφῇς,ταύτῃ νόμιζε κἀμὲ τῇ τόθʼ ἡμέρᾳ