ὅτου πατὴρ μὲν τῆσδʼ ἀπʼ Ἰδαίας χθονὸςτὰ πρῶτα καλλιστεῖʼ ἀριστεύσας στρατοῦπρὸς οἶκον ἦλθε πᾶσαν εὔκλειαν φέρων·ἐγὼ δʼ ὁ κείνου παῖς, τὸν αὐτὸν ἐς τόπονΤροίας ἐπελθὼν οὐκ ἐλάσσονι σθένειοὐδʼ ἔργα μείω χειρὸς ἀρκέσας ἐμῆς,ἄτιμος Ἀργείοισιν ὧδʼ ἀπόλλυμαι.καίτοι τοσοῦτόν γʼ ἐξεπίστασθαι δοκῶ·εἰ ζῶν Ἀχιλλεὺς τῶν ὅπλων τῶν ὧν πέρικρίνειν ἔμελλε κράτος ἀριστείας τινί,οὐκ ἄν τις αὔτʼ ἔμαρψεν ἄλλος ἀντʼ ἐμοῦ.νῦν δʼ αὔτʼ Ἀτρεῖδαι φωτὶ παντουργῷ φρέναςἔπραξαν, ἀνδρὸς τοῦδʼ ἀπώσαντες κράτη.κεἰ μὴ τόδʼ ὄμμα καὶ φρένες διάστροφοιγνώμης ἀπῇξαν τῆς ἐμῆς, οὐκ ἄν ποτεδίκην κατʼ ἄλλου φωτὸς ὧδʼ ἐψήφισαν.