ξύν τοι θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.Αἴαςἴδοιμι μήν νιν, καίπερ ὧδʼ ἀτώμενος.ἰώ μοί μοι.Χορόςμηδὲν μέγʼ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς ἵνʼ εἶ κακοῦ;Αἴαςὦ Ζεῦ, προγόνων προπάτωρ,πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον, ἐχθρὸν ἄλημα,τούς τε δισσάρχας ὀλέσσας βασιλῆςτέλος θάνοιμι καὐτός;Τέκμησσαὅταν κατεύχῃ ταῦθʼ, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖνεὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος;

Αἴαςἰὼσκότος, ἐμὸν φάος,ἔρεβος ὦ φαεννότατον, ὡς ἐμοί,ἕλεσθʼ ἕλεσθέ μʼ οἰκήτορα,ἕλεσθέ μʼ· οὔτε γὰρ θεῶν γένος οὔθʼ ἁμερίωνἔτʼ ἄξιος βλέπειν τινʼ εἰς ὄνασιν ἀνθρώπων.