ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας;ὤμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα.Τέκμησσαμή, δέσποτʼ Αἴας, λίσσομαί σʼ, αὔδα τάδε.Αἴαςοὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμεῖ πόδα;αἰαῖ αἰαῖ.Χορόςὦ πρὸς θεῶν ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.Αἴαςὦ δύσμορος, ὃς χερὶ μὲνμεθῆκα τοὺς ἀλάστορας, ἐν δʼ ἑλίκεσσιβουσὶ καὶ κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοιςἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα.Χορόςτί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις;οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχειν.
Αἴαςἰὼ πάνθʼ ὁρῶν ἁπάντων τʼ ἀεὶκακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίου,κακοπινέστατόν τʼ ἄλημα στρατοῦ,ἦ που πολὺν γέλωθʼ ὑφʼ ἡδονῆς ἄγεις.