ἡμῖν, τὸν ἄνδρα διαπεφοιβάσθαι κακοῖς.Αἴαςἰώ μοί μοι.Τέκμησσατάχʼ, ὡς ἔοικε, μᾶλλον· ἢ οὐκ ἠκούσατεΑἴαντος οἵαν τήνδε θωΰσσει βοήν;Αἴαςἰώ μοί μοι.Χορόςἁνὴρ ἔοικεν ἢ νοσεῖν ἢ τοῖς πάλαινοσήμασιν ξυνοῦσι λυπεῖσθαι παρών.Αἴαςἰὼ παῖ παῖ.Τέκμησσαὤμοι τάλαινʼ· Εὐρύσακες, ἀμφὶ σοὶ βοᾷ.τί ποτε μενοινᾷ; ποῦ ποτʼ εἶ; τάλαινʼ ἐγώ.ΑἴαςΤεῦκρον καλῶ. ποῦ Τεῦκρος; ἢ τὸν εἰσαεὶλεηλατήσει χρόνον, ἐγὼ δʼ ἀπόλλυμαι;Χορόςἁνὴρ φρονεῖν ἔοικεν. ἀλλʼ ἀνοίγετε.τάχʼ ἄν τινʼ αἰδῶ κἀπʼ ἐμοὶ βλέψας λάβοι.Τέκμησσαἰδού, διοίγω· προσβλέπειν δʼ ἔξεστί σοιτὰ τοῦδε πράγη, καὐτὸς ὡς ἔχων κυρεῖ.
Αἴαςἰὼφίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων,μόνοι ἔτʼ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ,ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης