ὡς καὶ τῆς νῦν φθιμένης νυκτὸςμεγάλοι θόρυβοι κατέχουσʼ ἡμᾶςἐπὶ δυσκλείᾳ, σὲ τὸν ἱππομανῆλειμῶνʼ ἐπιβάντʼ ὀλέσαι Δαναῶνβοτὰ καὶ λείαν,ἥπερ δορίληπτος ἔτʼ ἦν λοιπή,κτείνοντʼ αἴθωνι σιδήρῳ.τοιούσδε λόγους ψιθύρους πλάσσωνεἰς ὦτα φέρει πᾶσιν Ὀδυσσεύς,καὶ σφόδρα πείθει· περὶ γὰρ σοῦ νῦνεὔπειστα λέγει, καὶ πᾶς ὁ κλύωντοῦ λέξαντος χαίρει μᾶλλοντοῖς σοῖς ἄχεσιν καθυβρίζων.τῶν γὰρ μεγάλων ψυχῶν ἱεὶςοὐκ ἂν ἁμάρτοις· κατὰ δʼ ἄν τις ἐμοῦτοιαῦτα λέγων οὐκ ἂν πείθοι·πρὸς γὰρ τὸν ἔχονθʼ ὁ φθόνος ἕρπει.καίτοι σμικροὶ μεγάλων χωρὶςσφαλερὸν πύργου ῥῦμα πέλονται·μετὰ γὰρ μεγάλων βαιὸς ἄριστʼ ἂν