βλάπτειν τὸν ἐσθλόν, οὐδʼ ἐὰν μισῶν κυρῇς.Ἀγαμέμνωνσὺ ταῦτʼ, Ὀδυσσεῦ, τοῦδʼ ὑπερμαχεῖς ἐμοί;Ὀδυσσεύςἔγωγʼ· ἐμίσουν δʼ, ἡνίκʼ ἦν μισεῖν καλόν.Ἀγαμέμνωνοὐ γὰρ θανόντι καὶ προσεμβῆναί σε χρή;Ὀδυσσεύςμὴ χαῖρʼ, Ἀτρείδη, κέρδεσιν τοῖς μὴ καλοῖς.Ἀγαμέμνωντόν τοι τύραννον εὐσεβεῖν οὐ ῥᾴδιον.Ὀδυσσεύςἀλλʼ εὖ λέγουσι τοῖς φίλοις τιμὰς νέμειν.Ἀγαμέμνωνκλύειν τὸν ἐσθλὸν ἄνδρα χρὴ τῶν ἐν τέλει.Ὀδυσσεύςπαῦσαι· κρατεῖς τοι τῶν φίλων νικώμενος.Ἀγαμέμνωνμέμνησʼ ὁποίῳ φωτὶ τὴν χάριν δίδως.Ὀδυσσεύςὅδʼ ἐχθρὸς ἁνήρ, ἀλλὰ γενναῖός ποτʼ ἦν.Ἀγαμέμνωντί ποτε ποήσεις; ἐχθρὸν ὧδʼ αἰδεῖ νέκυν;Ὀδυσσεύςνικᾷ γὰρ ἁρετή με τῆς ἔχθρας πολύ.Ἀγαμέμνωντοιοίδε μέντοι φῶτες ἔμπληκτοι βροτῶν.Ὀδυσσεύςἦ κάρτα πολλοὶ νῦν φίλοι καὖθις πικροί.Ἀγαμέμνωντοιούσδʼ ἐπαινεῖς δῆτα σὺ κτᾶσθαι φίλους;Ὀδυσσεύςσκληρὰν ἐπαινεῖν οὐ φιλῶ ψυχὴν ἐγώ.Ἀγαμέμνωνἡμᾶς σὺ δειλοὺς τῇδε θἠμέρᾳ φανεῖς.Ὀδυσσεύςἄνδρας μὲν οὖν Ἕλλησι πᾶσιν ἐνδίκους.Ἀγαμέμνωνἄνωγας οὖν με τὸν νεκρὸν θάπτειν ἐᾶν;