οὐ δραπέτην τὸν κλῆρον ἐς μέσον καθείς,ὑγρᾶς ἀρούρας βῶλον, ἀλλʼ ὃς εὐλόφουκυνῆς ἔμελλε πρῶτος ἅλμα κουφιεῖν;ὅδʼ ἦν ὁ πράσσων ταῦτα, σὺν δʼ ἐγὼ παρών,ὁ δοῦλος, οὑκ τῆς βαρβάρου μητρὸς γεγώς.Τεῦκροςδύστηνε, ποῖ βλέπων ποτʼ αὐτὰ καὶ θροεῖς;οὐκ οἶσθα σοῦ πατρὸς μὲν ὃς προύφυ πατὴρἀρχαῖον ὄντα Πέλοπα βάρβαρον Φρύγα;Ἀτρέα δʼ, ὃς αὖ σʼ ἔσπειρε δυσσεβέστατον,προθέντʼ ἀδελφῷ δεῖπνον οἰκείων τέκνων;αὐτὸς δὲ μητρὸς ἐξέφυς Κρήσσης, ἐφʼ ᾗλαβὼν ἐπακτὸν ἄνδρʼ ὁ φιτύσας πατὴρἐφῆκεν ἐλλοῖς ἰχθύσιν διαφθοράν.τοιοῦτος ὢν τοιῷδʼ ὀνειδίζεις σποράν;ὃς ἐκ πατρὸς μέν εἰμι Τελαμῶνος γεγώς,ὅστις στρατοῦ τὰ πρῶτʼ ἀριστεύσας ἐμὴνἴσχει ξύνευνον μητέρʼ, ἣ φύσει μὲν ἦνβασίλεια, Λαομέδοντος· ἔκκριτον δέ νινδώρημα κείνῳ ʼδωκεν Ἀλκμήνης γόνος.ἆρʼ ὧδʼ ἄριστος ἐξ ἀριστέοιν δυοῖν