οὗτος, σὲ φωνῶ τόνδε τὸν νεκρὸν χεροῖνμὴ συγκομίζειν, ἀλλʼ ἐᾶν ὅπως ἔχει.Τεῦκροςτίνος χάριν τοσόνδʼ ἀνήλωσας λόγον;Μενέλαοςδοκοῦντʼ ἐμοί, δοκοῦντα δʼ ὃς κραίνει στρατοῦ.Τεῦκροςοὔκουν ἂν εἴποις ἥντινʼ αἰτίαν προθείς;Μενέλαοςὁθούνεκʼ αὐτὸν ἐλπίσαντες οἴκοθενἄγειν Ἀχαιοῖς ξύμμαχόν τε καὶ φίλον,ἐξηύρομεν ζητοῦντες ἐχθίω Φρυγῶν·ὅστις στρατῷ ξύμπαντι βουλεύσας φόνοννύκτωρ ἐπεστράτευσεν, ὡς ἕλοι δόρει·κεἰ μὴ θεῶν τις τήνδε πεῖραν ἔσβεσεν,ἡμεῖς μὲν ἂν τήνδʼ ἣν ὅδʼ εἴληχεν τύχηνθανόντες ἂν προυκείμεθʼ αἰσχίστῳ μόρῳ,οὗτος δʼ ἂν ἔζη. νῦν δʼ ἐνήλλαξεν θεὸςτὴν τοῦδʼ ὕβριν πρὸς μῆλα καὶ ποίμνας πεσεῖν.ὧν εἵνεκʼ αὐτὸν οὔτις ἔστʼ ἀνὴρ σθένων