μόρον, διώκων κᾀξιχνοσκοπούμενος. ὀξεῖα γάρ σου βάξις, ὡς θεοῦ τινος, διῆλθ' Ἀχαιοὺς πάντας, ὡς οἴχει θανὼν,‘ἀγὼ κλύων δείλαιος, ὲκποδὼν μὲν ὢν, ὑπεστέναζον, νῦν δ' ὁρῶν, ἀπόλλυμαι.οἴ μοι. ἴθ', ἐκκάλυψον, ὡς ἴδω τὸ πᾶν κακόν. ὦ δυςθέατον ὄμμα καὶ τόλμης πικρὰς,ὅσας ἀνίας μοι κατασπείρας φθίνεις.ποῖ γὰρ μολεῖν μοι δυνατὸν, ἐς ποίους βροτοὺς,τοῖς σοῖς ἀρήξαντ' ὲν πόνοισι μηδαμοῦ;ἦ πού με Τελαμὼν, σὸς πατὴρ ἐμός θ' ἄμα, δἐξαιτ' ἂν εὐπρόςωπος, ἵλεως τ' ἴσως,χωροῦντ' ἄνευ σοῦ; πῶς γὰρ οὔχ; ὅτῳ πάραμηδ' εὐτυχοῦντι μηδὲν ἥδιον γελᾷν.οὗτος τί κρύψει; ποῖον οὐκ ὲρεῖ κακόν;τὸν ἐκ δορὸς γεγῶτα πολεμίου νόθον, τὸν δειλίᾳ προδόντα καὶ κακανδρίᾳσὲ, φίλτατ' Αἴας, ἢ δόλοισιν, ὡς τὰ σὰκράτη θανόντος καὶ δόμους νέμοιμι σοὺς.